در به در ثانیه ها

رو به سمت آسمان

nabakhshoodeh — Tue, 05 Aug 2008 05:21:43 GMT

رو به سمت آسمان

سایه های خیس، کوچه، کوه، باغ را عبور می کنند

در این هجوم بی امان

تمام زمین دلواپسی را

انگار نم چیزی مثل اشک های حسرت

چیزی مثل بغض های برهنگی گرفته است

و من در حوالی یک صبح نمور

دست نسیم چشم های تو را دیدم

رنجور

دست تو که چشمان باد را مرتعش بار نوازش می کرد

چه ساده من که گم شدن در باد را به دیدگان دریا ندیدگان

چه ساده سایه سار مه از عبور خلوت پرندگان را

به رویایی دور از ترس برهنگی فروختم

باشد

باشد، امّای دورادور

باشدِ صبور

تو اما در درک صبح

در درک شقایق

چه ساده

چه بی صبر

گم شدی...

شرم

nabakhshoodeh — Sun, 20 Jul 2008 11:45:21 GMT

ساعت از نیمه گذشته است

و من به این می اندیشم:

اگر کاری که عشق با من کرد

با تو می کرد
چند روز دوام می آوردی؟!

چند کیک روی شمع می گذارم!!

تا مبادا یک سال دیگر

با یک فوت........

دود شود!!!

از دسته گلی که به آب دادی

تا به دستم برسد

ممنونم!

مهرت را سپاس دوست من!!!!

حق داری دلگیر شوی!

وقتی پاسخی از من نمی رسد

مرا ببخش دوست من

گاهی زندگی سخت می شود!!!

امیدواری در چشمهایت می درخشد

و مهربانی در قلبت موج می زند

ای نگاهت آفتاب ..دلت دریا

وجودت می ارزد به کل دنیا!!

نه!
باور نمی کنم این دور باطل را

باور نمی کنم از "کلم"

به "کلمه" رسیده باشیم!!!

"میلاد تهرانی"

...من پیر سال و ماه نیم، یار بی وفاست

nabakhshoodeh — Thu, 17 Jul 2008 09:37:52 GMT

روبرویش ایستادم ... سرش را بالا گرفت و از پشت سالخوردگی عینکش نگاهم کرد... گفت :«گل میخواهی ؟» گفتم : «نه ... دل میخواهم ...» گفت :«سال های جوانی تمام شد» ... چروک های قهوه ای صورتش، حکایت از سایه های افتاب گزیده میکرد و لبخندش ، قصه ی مرد دلفروشی را میگفت که گل داشت ولی دلش تمام شده بود...

به نام پدر

nabakhshoodeh — Tue, 15 Jul 2008 14:38:18 GMT

نوشتن از كسی كه نمی دانم از بزرگی اش بنویسم یا مردانگی، سخاوت، سكوت، مهربانی و... سخت است

نوشتن از پدر

واژه ای كه شاید در كلام كوچك است. اما در معنا دریایی عظیم،قطره ای از بحر دل اوست. ..صدای گام های خسته در هر غروب و شب هنگام...

پدر می آید با گام های محكم تا استحكام را به یاد در و دیوار و ساكنان خانه بیاندازد

سینه ات را بوسیده ام تا قلب خسته ات باعشق بتپد

پدر.آرام سرفه کن.اهالی خانه تو را می خواهند

بالاترها

nabakhshoodeh — Mon, 14 Jul 2008 11:47:19 GMT

به نام او که رنگ می زند بر تمام بی رنگی ها

خدایا با تو حرف دارم. حرفهایی که شاید گفته ام و تو نشنیده ای. هزاران بار در خلوت خود تو را خوانده ام.اینبار می خواهم بنگارم این حکایت قدیمی را.

خدایا چه ساده و بی ریا پیشتر آسمان دلم آبی بود. اما چه گذشت که امروز آسمان دلم ابری و مه آلود است.مانند آنکه سالهاست آبی آسمان به مهمانی او نیامده. چه بگویم که عاشقی مرا وادار به حیاتی کرد که باورش بر این دل خسته دشوار بود. چه گذشت بر این دل وامانده

تو بگو چه بنویسم. سعی کردم تا تمام عاشقی را برایت ساده تعریف کنم. تا برایت آرام زمزمه کنم حدیث عاشقی را.اما نفهمیدم شاید تعریف من هیچگاه به گوش تو نرسد. شاید میان تعریف من و تو هزاران فرسنگ فاصله باشد.

چه بنویسم برایت که گفتن بیهوده من و شنیدن بیهوده تو. که عاشق را وجود معنا کرده ایم اما عشق عشق در آیین من یعنی سرسپردن. من گمان می بردم عشق و وعاشقی حرمتی دارد به اندازه دریا،به بلندای تک ستاره آسمان. باور کن گمان می بردم در آیین من حرف و حدیث عاشقی این گونه معنا شده عشق حدیث جنون است و حکایت دیوانگی.

اما شاید خود نفهمیده ام عشق را چه بگویمت که تمام ناگفته ها را پیش از آنکه بر ذهنم بگذرد بر آن آگاهی.

اینهمه سال گفتم و تو ندانستی حال غریبم را. اما باور کن من مانده ام و هزاران حرف ناگفته به تو.

حرف هایی که در صندوقچه دلم مانده و سالهاست گرد و وغبار بر رویش نشسته. اما... اما کسی را نیافتم تا آن را بگشاید و غبار چندین ساله را بتکاند.تنها تو را داشته ام تا برایش از ناگفته ها بگویم هرچند شاید آنها را نشنوی. اما ناامیدم نکن و بگذار به حقیقت بپیوندد این آرزویم که صدایم را می شنوی بر حال غریبم چاره ای می اندیشی.

سردی دی

nabakhshoodeh — Sun, 13 Jul 2008 12:15:13 GMT

من گمان می کردم

دوستی همچون سروی سرسبز

چار فصلش همه آراستگی ست

من چه می دانستم

هیبت باد زمستانی ست

من چه می دانستم

سبزه می پژمرد از بی آبی

سبزه یخ می زند از سردی دی

من چه می دانستم

دل هرکس دل نیست

قلب ها ز آهن و سنگ

قلب ها بی خبر از عاطفه اند...

رفتن

nabakhshoodeh — Fri, 11 Jul 2008 10:57:19 GMT

باید از اینجا رفت

نه فقط از اینجا

که از این رفتن بی حرکت و از هرچه سکون باید رفت

حرفم از رفتن از "اینجا" نیست

هرکجا "اینجا" نیست

آن چه اینجا به میان است

ز درون پیدا نیست

رفتن از قالب عشق و رفتن از شط عبور

گر از این دو توانی رفتن

رفتنت معناییست...

خلوت

nabakhshoodeh — Wed, 09 Jul 2008 21:01:59 GMT

در این شب ظلمانی دیجور

که بدجور

دلم کرده هوای برش از عالم خاکی

دلتنگ تر از من به کجا هست سراغت

یک لحظه نگاهم کن

عمری دگرم بخش

دل نوشته های زرد...

nabakhshoodeh — Tue, 08 Jul 2008 10:46:18 GMT

دیگر به تو که ندارمت نمی اندیشم.

اگر حق من بودی حتما تو را داشتم.حتماداشتم.وحالا که نیستی یقین. نبودنت بهتر است.

شاید همانطور که بودن او که هست با هیچ یکی است...

همینجا برای اولین بار به تو سلام میکنم وبرای اخرین بار تو را بدرود می گویم.ودوستت دارم.

اگر بودی بسیار دوستت داشتم .تو هم مرا دوست داشته باش .تا یکدیگر را در یابیم...

رفیق کهنه خدا نگه دار تو باشد. به امید دیدار در آینده ای بسیار دور...

.هرگز مرا به خود وامگذار.هرگز حرفهای یاوه ام را مشنو.وهرگز امانتت را رها مکن. ممنونم که هستی. که میشنوی. میبینی. می سوزانی والتیام می بخشی.وهستی وهمیشه هستی و دوستم داری...

peyman — Sun, 06 Jul 2008 18:35:18 GMT

sinam ichra gan dolub,yangin dushup ey ham nafas

yanmisham parvana tak ; sham-un misali ham nafas

bash goyub sahralara bohlul misali topragha

aghlaram divana tak ; oz halima ey ham nafas

san na anlarsan uraktan , sevgidan , afsanadan

dash goyup tanri sanun o sinava ey ham nafas

man yenik sevdalarin hasrat gokhan evladiyam

san isa , sultane gham tak bi khasis ey ham nafas

man sanun hijrundan ey gul ; yanmisham gunduz , geja

san isa guldun halima ; majnun deyip aghlar birakhtun ham nafas

edaram aghlar goz ile har zaman bar mahzare parvardegara man dua

istaram ghamlar manim , sevgi sanun olsun , azizim , ham nafas

har zaman dushsa gozundan hasrat ile ghatra yash

yad ela birda gedan ghamli gharib avaradan , ey ham nafas

bakhtimin sah-ee sonup galdi urakta arizu

var yokhum sinmish uraktir , istasun olsun sana bu yadigarim , ham nafas