گل من چه آسون منو شکستی
آسون تر از جون سپردن پروانه به شمع
سوختن و سوختن تا ..............
چه بی صدا تنهام گذاشتی
چه غریبانه خاموش شدم
نفسم برید
قلبم از طپش ایستاد
یادم مرد
اما هنوز
به یادتم
تا ابد ......
نوشته شده توسط در به در ثانیه ها در پنجشنبه نوزدهم آبان 1384 ساعت 13:7 موضوع | لینک ثابت
آخرین نوشته ها
درباره وبلاگ

اما هنوز اين مرد تنهاي شکيبا
با كولهبار شوق خود ره ميسپارد
تا از دل اين تيرگي نوري برآرد
در هر كناري شمع شعري
مي گذارد
اعجاز انسان را هنوز اميد دارد
فهرست اصلی
نویسندگان
دوستان
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY