در به در ثانیه ها

قناری گفت

کره ما کره ی قفس ها با میله های زرین و چینه دان چینی

ماهی سرخ سفره ی هفت سینش

به محیطی تعبیر کرد که هر بهار متبلور می شود

کرکس گفت سیاره ی من

سیاره ی بی همتایی که در آن مرگ مائده می آفریند

کوسه گفت زمین

سفره ی برکت خیز اقیانوس ها

انسان سخنی نگفت

 تنها او بود که جامه به تن داشت و آستینش از اشک تر بود

احمد شاملو

نوشته شده توسط در به در ثانیه ها در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386 ساعت 22:10 موضوع | لینک ثابت