زندگی چون قفسی است
قفسی تنگ
پر از تنهایی
و چه خوب است لحظه غفلت آن زندانبان
بعد از آن هم
پرواز...
نوشته شده توسط در به در ثانیه ها در سه شنبه هشتم اسفند 1385 ساعت 11:11 موضوع | لینک ثابت
آخرین نوشته ها
درباره وبلاگ

اما هنوز اين مرد تنهاي شکيبا
با كولهبار شوق خود ره ميسپارد
تا از دل اين تيرگي نوري برآرد
در هر كناري شمع شعري
مي گذارد
اعجاز انسان را هنوز اميد دارد
فهرست اصلی
نویسندگان
دوستان
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY